вижъ


вижъ
1. службовая асоба, абавязкам якой было засведчанне прыкмет злачынстваў, удзел у інвентарызацыі маёнткаў; 2. асоба, прыцягнутая да засведчання фактаў, якія датычаць аднаго асобнага злачынства; 3. даносчык, шпіён

Старабеларускі лексікон: Падручны перакладны слоўнік. - Менск: Беларускае выдавецтва Таварыства «Хата». . 1997.

  • водьныи — (97) пр. 1.Относящийся к воде: лоуче бо съ оуставъмь пити вино. съ величаниѥмь водьноуоумоу питию. и вижъ ми въ мироу вино пиющиихъ ст҃ыихъ моужъ. Изб 1076, 237 об.; нынѣ оубо ликоуеши и съ бесплътьныими. христа непрестаньно славословѩ. ѡтъ бога… …   Словарь древнерусского языка (XI-XIV вв.)


We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.